بنام خدايي كه جزاوخدايي نيست
بارالها!
در پیشگاه تو ایستادهام
و دستهایم را به سوى تو بلند كردهام
آگاهم كه در بندگىات كوتاهى نموده و در فرمانبرىات سستى كردهام
اگر راه حیا را مىپیمودم از خواستن و دعا كردن مىترسیدم ...
ولى … پروردگارم!
آن گاه كه شنیدم گناهكاران را به درگاهت فرا مىخوانى
و آنان را به بخشش نیكو و ثواب وعده مىدهى
براى پیروى ندایت آمدم
و به مهربانىهاى مهربانترین مهربانان پناه آوردم.
و به وسیله پیامبرت كه او را بر اهل طاعتت برترى داده، و اجابت و شفاعت را به او بخشیدى
و به وسیله برترین زن
و به فرزندانش، كه پیشوایان و جانشینان اویند
و به تمامى فرشتگانى كه به وسیله اینان به تو روى مىكنند، و در شفاعت نزد تو، آنان را كه خاصان درگاه تواند، وسیله قرار مىدهند، به تو روى مىآورم.
پس بر ایشان درود فرست
و مرا از دلهره ملاقاتت در امان دار
و مرا از خالصان و دوستانت قرار ده